foto1

Nieuws

Van de werkvloer bij Kruispunt

Voortaan zult u in dit Bulletin tweemaal per jaar een korte terugblik aantreffen op het wel en wee bij Kruispunt, opvangcentrum voor dak- en thuislozen in Arnhem. Velen van u zijn direct betrokken bij het werk van Kruispunt: misschien kookt u er regelmatig, organiseert u jaarlijks een bazaar waarvan de opbrengst bestemd is voor Kruispunt of doneert u zo nu en dan een geldbedrag. Het bestuur van Kruispunt wil u daarom graag een paar keer per jaar over bijzondere en gewone momenten in de dagelijkse praktijk vertellen.

Als een bijzonder moment noemen Connie Vliek en Anton Metske, beiden pastor bij Kruispunt, de dagen die ze in november met een groep van negen bezoekers hebben doorgebracht in het Dominicanenklooster in Huissen. Connie: “Je zag onze bezoekers opbloeien, ieder op zijn eigen manier. Er was een vrouw met een verstandelijke beperking mee, prachtig om te zien hoe ze genoot van de warmte en de aandacht. Meedoen aan programma onderdelen vraagt soms om zelfoverwinning, bijvoorbeeld bij het mediteren, heel waardevol”.

Mensen maken ook hun eigen keuzes daarin, Anton noemt als voorbeeld een man die een grote hekel heeft aan zijn vader die schilder is. Daarom wil hij niets weten van de aangeboden schilderactiviteit maar hij wil wel met pastelkrijt werken. En als er dan al werkende tranen komen, kan hij daar niets over zeggen maar hij blijft wel naast Anton zitten en loopt niet weg zoals hij bij Kruispunt wel doet als je te dichtbij komt. Anton: “De verbinding die daar in Huissen is ontstaan werkt door als we weer in de normale situatie terug zijn.”

Een ander bijzonder moment: er staat een bericht op het antwoordapparaat van een man die vertelt, dat hij weer uit coma is en graag wil bedanken voor het bidden en het opgestoken kaarsje. Bij Kruispunt was de man al een jaar uit beeld omdat hij met een vriend naar Spanje was verhuist. Deze vriend had op een dag de pastores gebeld met de vraag voor de man te bidden en een kaarsje op te steken omdat deze na een ongeluk in coma lag. En dan weer een tíjd later zo’n bedankje op het antwoordapparaat: dit soort gebeurtenissen zorgt ervoor, dat de medewerkers bij Kruispunt weer even voort kunnen.

In de dagelijkse praktijk doen zich in een moordend tempo allerlei gekke, moeilijke en diverse situaties voor die elkaar maar opvolgen. In zo’n bijzondere gebeurtenis als boven beschreven wordt duidelijk, dat in al die flitsmomenten van alledag dingen gebeuren die op een dieper niveau doorwerken. Je bent er op zo’n moment niet op uit en je hebt het lang niet allemaal in de hand. Connie: “ Kunnen we dit genade noemen?”

Trees Bartelds, bestuurslid van stichting Kruispunt

Copyright © 2017, RvkArnhem